Ervaringsverhaal van Anja Versteeg-Peters

Ride for Rett Syndrome, Hoek van Holland-Utrecht, “D Day”

Meer dan een half jaar lang overleggen, mailen, telefoneren, zoeken naar deelnemers, een geschikte finishlocatie in Utrecht, verliefd worden op een houtzaagmolen, een fietsroute uitzetten, timetables, contact leggen met (mogelijke) sponsors, pers, burgemeester, een frietbakker enthousiasmeren, contact onderhouden met de ‘Engelse club’ waarvoor de Ride for Rett al twee dagen eerder begon…

Alles spookt al dagen door mijn hoofd… de afgelopen nachten heb ik slecht geslapen… maar vandaag is voor ons ‘D Day’ van de NL Ride for Rett Syndrome, Hoek van Holland-Utrecht.

De dag begint vroeg; terwijl de Engeland fietsers misschien nog in hun scheepskooi op de ferry uitrusten van hun ‘UK leg’ gisteren, zetten wij Menina om 06.00 uur in haar rolstoel en daarna  in de bus. De rest van alle benodigdheden wordt ingeladen en de aanhanger met daarop de rolstoelfiets van Fenne hobbelt achter ons aan richting Hoek van Holland. Daar ontmoeten we om 08.30 uur de deelnemers van de Ride for Rett. Het wordt een mooie dag met zonneschijn. Ik spring uit de bus en overhandig aan enkele aanwezigen het Ride for Rett spandoek om op te hangen voor de eerste groepsfoto vandaag. Het spandoek zal vandaag verschillende malen zijn best doen om dit fietsevenement in het oog te laten springen. Ik ben blij alle deelnemers hier te mogen begroeten en voorzie iedereen van een licht blauw T-shirt met het Ride for Rett logo, consumptiebonnen en extra info. Terwijl ambassadeur Bartho Braat nog wat aan zijn fiets en helm rommelt maken we de eerste groepsfoto. Het tijdsschema wordt strak nageleefd en ‘off they go’ als een lichtblauwe slingerende trein door het Hollandse landschap.

Wij zetten met de bus koers richting Leidschendam waar rond 11.15 uur de eerste tussenstop zal plaatsvinden bij Grand café de Gouden Tap. We treffen de fam. v.d. Stel  en samen kleden we langs de kade een persplaats aan m.b.v. het spandoek, banners van de NRSV en beachflags van Stichting Terre. We verwelkomen Bas Muijs en zijn vriendin Sabine die de fietsers in Leidschendam komen aanmoedigen; zij maken tevens het GTST-persplaatje compleet tijdens deze tussenstop. We vertellen over Rett, Terre, Menina, hersenstamonderzoek en maken foto’s met de persfotograaf die haast heeft omdat hij door moet naar een volgende klus. Het blauwe fietspeloton komt op tijd binnen en wordt meteen voor een groepsfoto opgesteld zodat de fotograaf zijn gewenste plaatje met daarop de uitgelaten Rett-groep kan knippen. Dan is er koffie, thee en Limburgse vlaai van onze vaste Rett-sponsor, bakkerij Bongers uit Heythuysen. De fietsers doen zich tegoed aan deze zoetigheid die hen weer de nodige energie gaat leveren en stappen daarna weer op de fiets met Rob en Terre in hun kielzog, die met de rolstoelfiets een stuk meetrappen. Het Rett/Terre-kampement wordt weer opgebroken en wij toeren richting houtzaagmolen de Ster in Utrecht waar de finish vanavond plaats zal vinden.

We laten de tweede tussenstop, gepland in Alphen a.d. Rijn en uitstekend verzorgd door Ron, Petra, Pim en Esmee en met dank aan Boni, C 1000 en Matri Leusden links liggen en gaan in Utrecht aan het werk om de houtzaagmolen finishklaar te maken. Het is heerlijk weer; de tafels gaan naar buiten, spandoek omhoog, ballonnen worden opgeblazen en Pieter krijgt aanwijzingen waar hij zijn lieflijke, nostalgische frietwagen mag parkeren. Het is inmiddels vier uur; de eerste keer vandaag dat Menina van zich laat horen! Ze is moe gezeten in de rolstoel en wil wel eens een verschoning. De verzorgingsruimte ingericht voor de Rett-meiden biedt ons de privacy die we ons hierbij wensen. Hierna neemt Menina een rustmoment op een kleed op het gras, even de benen strekken…  Ze krijgt knuffel aandacht van Bas en hij geeft haar complimentjes dat ze vandaag zo’n tevreden geduldige meid is. Ze glimlacht en met haar ogen vertelt ze ons dat ze donders goed weet dat het vandaag allemaal om haar en haar vriendinnen draait.

Ondertussen hebben meerdere Rett gezinnen zich gemeld bij de laatste stop in Utrecht bij Aquacenter den Hommel. Het blauwe peloton lijkt wel verdubbeld wanneer ze allen tesamen de laatste bocht richting de houtzaagmolen nemen. We staan keurig opgesteld op het grasveld om alle deelnemers binnen te zien komen fietsen. De eersten die de bocht om komen zijn Bram met Rett-zus Marlies en onze Sybren; de jongste deelnemers. Ik schiet vol als ik onze vent zo voorop zie fietsen en hij bij aankomst zegt: ”Mam, moeiteloos!” Tranen van spanning Rett-e-len over mijn wangen. Overweldigend om ook de andere deelnemende meisjes te zien, Jade, Annika, Anna, Linda en Fenne, ieder  op een andere manier per fiets vervoerd. Het XYZTEC team, met Bob als vaste hekkensluiter, komt als ‘beschermheer’ na de Rett families binnen.  Na vele felicitaties, omhelzingen en begroetingen gaan we over tot het  officiële gedeelte van de finish. Lilian verwelkomt iedereen en geeft Rob de gelegenheid om uitleg te geven over het hersenstamonderzoek, het project waar de opbrengst van deze dag ten goede komt. Aan Burgemeester Aleid Wolfsen de eer om aan Bob en mij een symbolische cheque met het tussentijdse bedrag van € 24.000,00 te overhandigen. Een geëmotioneerde Bob dankt iedereen voor hun medewerking en support en benadrukt dat dit vooral een evenement van samenwerken is.

Tenslotte is er een ontspannen samenzijn. Er is grote honger en dorst en al snel staat er een lange rij voor de frietwagen uit Someren. Ik geniet bij het aanzien hiervan; onze jongsten, Mistral en Perlé staan, nadat ze in het water hebben gespeeld, in hun onderbroek tussen Rett-families, vrienden en ‘celebrities’, zoals de burgemeester, Bartho Braat en Joris Putman. Iedereen eet met zijn vingers uit die grote puntzakken en  er ontstaat een rijmpje in mijn hoofd:
Na de Ride for Rett is er friet, gebakken in de nostalgische wagen van Piet.
En met zoveel overheerlijke kroketten, zullen wij het samen wel Retten!

Velen hebben zich maandenlang ingezet om dit evenement tot een succes te maken. Applaus voor een ieder!! We zijn uiterst tevreden over het enthousiasme van iedereen en de resultaten die we hebben geboekt . Maar toch… in gedachten ga ik steeds weer terug naar de deelnemende fietsers die zich één of twee dagen volledig gegeven hebben om die km’s uit de benen te trappen en daarbij ook nog vele duizenden euro’s sponsorgeld verzamelden. Hele speciale gedachten daarbij voor Rett-meisjes Linda en Marlies, die beiden de volledige NL 100 km uitfietsten. Een topsportprestatie! Ik leg mijn pen nu even neer en geef een zacht applaus voor deze meiden, heel dicht bij mijn hart…